Październikowy wyjazd do Gruzji poświęciliśmy zwiedzaniu winnic i degustacjom, a nasza trasa prowadziła przez Kartli i Kachetię: od rodzinnych piwnic po posiadłości z XIX-wieczną historią. Podróż przypadła na okres jesiennych zbiorów, nazywanych w Gruzji rtveli.
Kartli: lokalne odmiany i rodzinne winiarnie
Zaczęliśmy od 39 Qvevri w Bitsmendi, niedaleko Mcchety. Producent skupia się na gruzińskich odmianach i winach dojrzewających w qvevri glinianych naczyniach zakopanych w ziemi. We własnej winnicy uprawia m.in. shavkapito, goruli mtsvane, kisi i khikhvi. To dobry punkt na poznanie odmian mniej znanych niż saperavi czy rkatsiteli.
Kolejny przystanek, Peradze Winery w dolinie Armazi, leży zaledwie kilka kilometrów od Mcchety. Rodzinna firma, założona przez Irakliego Peradze w 2017 roku, od 2024 roku działa w nowej winiarni. Łączy tradycyjne metody z nowoczesnym zapleczem produkcyjnym pokazując, jak rozwijają się współczesne gruzińskie winiarnie.
Pierwszy dzień podóży zamknęła wizyta u Iago Bitarishvilego w Chardakhi. Tutaj najważniejsze jest chinuri, biała odmiana związana z Kartli. Niewielka, rodzinna winiarnia produkuje naturalne wina w qvevri, korzystając z ekologicznej uprawy. Skupienie na jednej odmianie pozwala bliżej poznać jej charakter i znaczenie dla regionu.
Kachetia: od Khashmi po okolice Napareuli
Drugiego dnia ruszyliśmy do Kachetii. W Nimbi, we wsi Khashmi, gruzińskie winiarstwo spotyka się z doświadczeniem włoskiego enologa Riccarda Cotarelli, który odpowiada za kierunek produkcji win. To jeden z przykładów międzynarodowej współpracy rozwijającej się wokół miejscowych winogron.
Dalej trasa prowadziła do Vazisubani Estate, posiadłości w miejscowości Vazisubani. Jej historia sięga końca XIX wieku i działalności Sulkhana Chavchavadzego. W odnowionej piwnicy powstają wina z gruzińskich odmian, m.in. rkatsiteli, kisi, khikhvi i saperavi, a ważne miejsce w produkcji zajmują qvevri.
Ostatnim przystankiem tego dnia było Château Buera przy jeziorze Lopota, w mikroregionie Napareuli. Winiarnia stawia na ekologiczne winnice i ograniczoną skalę produkcji. Jej położenie pozwala poznać kolejną część Kachetii i warunki, w których dojrzewają tutejsze winogrona.
Ostatni dzień u podnóża Wielkiego Kaukazu
Trzeci dzień rozpoczęliśmy w Chelti we wsi Shilda. Rodzina Mirianashvili rozwija tu winiarnię z piwnicami do produkcji w qvevri oraz zapleczem wykorzystującym stal i dąb. To miejsce, w którym można poznać różne podejścia do winifikacji w obrębie jednego gospodarstwa.
W Shumi w Tsinandali obok win uwagę zwraca kolekcja odmian winorośli oraz muzeum winiarstwa. Wizyta pozwala spojrzeć szerzej na gruzińskie szczepy także te, które rzadko trafiają na etykiety dostępne poza krajem.
Trasę zakończyliśmy w Schuchmann Wines w Kisiskhevi, niedaleko Telavi. Z producentem związana jest marka Vinoterra, której wina fermentują w qvevri. Wśród nich znajdują się zarówno czerwone saperavi, jak i wina z białych odmian poddawanych długiemu kontaktowi ze skórkami.
Zaplanuj własną podróż szlakiem gruzińskich winnic
Nasza trasa może być punktem wyjścia do własnego wyjazdu. Wiele odwiedzonych winiarni przyjmuje turystów i organizuje zwiedzanie połączone z degustacją. W Kartli taką możliwość oferują Peradze Winery i Iago’s Wine, gdzie można poznać sposób produkcji i spróbować win w miejscu ich powstawania.
W Kachetii na gości czekają Vazisubani Estate, Château Buera, Chelti, Shumi i Schuchmann. Oferta obejmuje zwiedzanie winnic i piwnic, degustacje, a w wybranych miejscach także warsztaty kulinarne. Chelti i Shumi proponują również sezonowe poznawanie zbiorów i tłoczenia winogron. Pod podanymi linkami znajdziecie informacje o wizytach, dane kontaktowe lub możliwość rezerwacji.
Zachęcamy do kontaktu z winiarniami i zaplanowania własnej podróży szlakiem win Gruzji szczególnie w sezonie zbiorów. To okazja, by połączyć degustacje z poznawaniem pracy przy nowym roczniku. Przed wyjazdem warto ustalić termin, zakres zwiedzania i możliwość udziału w winobraniu: czas zbiorów zależy od miejsca, odmiany i pogody w danym roku.
